Wednesday, August 15, 2012

උපාසකම්මා...

ඇයට වයස අවුරුදු හැටක් පමන වන්නට ඇත. සිල් රෙද්ද සුලගේ යා නොදී ගුලි කරගත් ඇය බුදුන් වදින්නට වූවාය.

"සාදු... සාදු..."

"නමෝතස්ස භගවතෝ අරහතෝ සම්මා සම්බුද්දස්ස...."

"හිත වාවන්නේම නෑ... ඔබ ආයේත් එන්නේ නෑ.. මම තාම දන්නේ මා ඔබේ කියා..."

ගාථා තාලය බිදිමින් ඇයගේ ජංගම දුරකතනය නද දෙන්නට විය.

"හෙලෝ... කවුද මේ... තමුසෙට පිස්සුද ඕයි කෝල් අරන් කතා කරන්නේ නැත්තෙ.."

ඇමතුම විසන්දි කෙරුනි..

"බුද්ධං සරණ්ං ගච්චාමි..

ධම්මං සරණ..."

"හිත වාවන්නේම නෑ ඔබ ආයෙත් එන්නේ නෑ.."

"හෙලෝ.. තෝ දැනගනින් @#$%$ මම පදියතලාවේ මේරී.. තෝ මට අහුවුනොත් තොගේ හතරහන්දි කඩලා මෙතනම බාවනවා වල් බල්ලා.."

ජංගම දුරකතනය ක්‍රියා විරහිත කෙරුනි...

"පානාති පාතා වේරමනී සික්ඛාපදං සමාදියාමි" 

ලියා එව්වේ - රත්ගමයා (http://sun-ge-lookaya.blogspot.com/)

12 comments:

  1. තෝ දැනගනින් @#$%$ මම පදියතලාවේ මේරී

    උඹ කොහොමද පදිය තලාවෙ මේරි දන්නේ

    එළ ඈ

    ReplyDelete
  2. නියමයි රත්ගමයෝ !

    ReplyDelete
  3. සිල් ගන්න වෙලාවට සිල්. බණින වෙලාවට බැනුං. පැහැදිලියිනේ.. ;-)

    ReplyDelete
  4. මේක නම් සුපිරි . .

    ReplyDelete
  5. හිත වාවන්නේම නෑ..

    ReplyDelete
  6. එළ එළ, සුපිරි කතාවක්... මගෙත් හිත වාවන්නේම නැතිව ගියා මේක කියවනකොට....

    ReplyDelete
  7. එල එල.... ඇත්තටම ඔහොම තමයි වැඩකරන්න ඕනෙ. බලන්න වැඩ දෙකම කෙරෙනවනෙ........

    ReplyDelete
  8. මැක් ක්ක් ක් ක්ක් ක්සා.........................................

    ReplyDelete


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...