Friday, September 14, 2012

ස්වතන්ත්‍රතාව

ඇසිපිය ගසමි,
ඔබේ ඇසිපිය කෙලවර සීමාවට මෙපිටින් සිට
සිත්සේ ගැඹුරු සුසුම් හෙලමි,
ඔබේ සුසුමක අවකාශයේ පරිමාවට අංශු මාත්‍රයක් මෙපිටින් සිට
දෑත් දෙපසට විහිදුවමි,
ඔබේ නාසයේ කෙලවරට සෙන්ටිමීටරයක් මෙපිටින් සිටින්නට

ඒය මාගේ නිදහස බව ඔබට පිලිගන්නට සිදුවේවි!!

ආදරණිය පාඨකයිනි, මම ඔබේ අදරණිය ලේඛකයා ලෙස මෙලෙස කියමි.
අසන්නට
දකින්නට
බලන්නට
සිතන්නට
ගොතන්නට
ලියන්නට

මා ලැබු සුචලනය පෑන් තුඩින් පිට කරමි, සහ එය ඔබේ දැන ගැනීම පිනිස ප්‍රකටීකරණය කරමි.

කියවන්නට
දැනගන්නට
තේරුමගන්නට
අභිනන්දනයට
පරිවාදයට
එකඟත්වයට
විවේචනයට
විතර්කයට
ආක්‍රෝශයට හෙවත් පරිභවයට

ඔබට අති විශාල අයිතියක් ඇත.
හේතුව අසා ඔබ ආඩම්බර විය යුතු මනාය. ආදරණිය පාඨකය, මාගේ ලේඛනයේ මෝක්ෂය ඔබගේ වාග්පරිචයේ මොක්ෂයට අනුලෝමව සමානුපාතික වේ.


ලියා එව්වේ - සුදු හංසි (http://kaveej.blogspot.com/)

5 comments:

  1. මය නාසයේ සීමාව භෞතිකමය එකක් නෙමෙයි. මානසිකවත් ඒ සීමාව එසේම වලංගු වෙනවා මම හිතන්නේ..

    ReplyDelete


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...