"නංගි එයා මාව දාලා ගියා"
උසාවියේ රැව් දෙන කටහඬ ක්ෂණයකට බිඳිලා ගියා.
"එයාට මගෙ ආදරේට වඩා අරයගෙ ආදරේ දැනෙනවලු."
මගෙ හිතට නොඉවසිලිමත් කේන්තියක් ආවා.
"අයියා ඔයා ඒ වගේ කෙනෙක් වෙනුවෙන්ද මේ මැරෙන්න හදන්නෙ?"
මගේ නොඉවසිලිමත් සිත වචන වුණා.
"මට දරා ගන්න බෑ නංගි."
මට ආපහු කේන්තියක් ආවා. හුස්මක් එක්ක ගාලු කොටු පවුරෙ හයියෙන් ඒ කේන්තිය වැදුනා.
"එයාව වෙන කාටවත් දෙන්න බෑ නංගි"
"කෙහෙම්මල... එයාව බලෙන් ගෙනිච්චයෑ."
"අනේ එයාට බනින්න එපා නංගී."
ඒ ආදරේ මගෙ හිත සීරුවා.
"ආපහු එයාව මට ලැබෙනව නම් මම පුලුවන් හැම දේම කරල එයාව රැක ගන්නවා."
ඔහු කියාගෙන යනවා.
මම..... ඔහුගෙ පෙම්වතී සොරකම් කල පෙම්වතාගෙ පළමු පෙම්බරී
ලියා එව්වේ - සංජු (http://sanjuishere.blogspot.com/)
Wednesday, September 26, 2012
කාන්තා විමුක්තිය...
එක ග්රහලෝකයක් තිබ්බා. එහෙ කාන්තාවන්ට තිබ්බේ පිරිමින්ට සමතැනක්. පිරිමි ගැහැණු කියලා කාටවත් විශේෂ සැලකිලි තිබ්බේ නෑ. ඒ රටේ ගෑණු හිටියේ හරිම දුකෙන්.
මොකද... ගෑණු කෙනෙක්ට පොරකාලා නඟින බස් එකක ලේසියෙන් වාඩි වෙලා යන්න ලැබුණේ නෑ. ඉස්කෝල වල රණ්ඩු වලදී එහෙම ගෑණු ළමයි පිරිමින්ගෙන් ගුටිකාලා රෝහල් ගත කළ අවස්ථා බොහොම වැඩියි. ළමයි හම්බ උනාය කියලා එයාලට විශේෂ නිවාඩු තිබ්බේ නෑ. ඒවා ලැබුණේ ලෙඩ නිවාඩු හැටියට. ක්රීඩා වල ගැහැණු පිරිමි කියලා වෙනම තරග තිබ්බේ නැති නිසා එයාලට කිසිම තරගෙකින් දිනන්න බැරි උනා.
අන්තිමට ගෑණු කාන්තා සංවිධාන හදං පාරට බැස්සා. තමන්ට පුරුෂයන් හා සම තැනක් එපා කියලා. තමන්ට සමාජේ නිසි තැනක් ඕනෙය කියලා.
ලියා එව්වේ - ෴පූසා෴ ( http://sudupoosa.blogspot.com/)
Monday, September 24, 2012
පැවිද්දෙක් දුටිමි
දුම්රිය සෙමින් සෙමින් ස්ටේෂමට සේන්දු විය. දුම්රිය තුළට වැදුනු මා දෙනෙත් සෙවූයේ ආසනයකි. ඉදිරිපසම හිස්ව තිබුණු අසුනක මා අසුන් ගත්තෙමි.
ඉදිරි පස අසුනේ මට මුහුණලා සිටියේ තම දෑස් බිමට නැඹුරු කර ගත් පැවිද්දෙකි. තැන් තැන් වල අණ්ඩ දමා තිබුණු සිවුරත්, විවර්ණ වුණු කුඩයත්, පාවහන් පවා නොපැලඳ සිටි උන්වහන්සේගේ මුහුණින් විහිදුනේ පුදුමාකාර කාන්තියකි. මුළු ශරීරයෙන්ම අමුතුම දිස්නයක් විහිදුණි. දකිනාවුනගේ නෙත් සිත් ආකර්ශණය කර ගත් ඒ රුව තුල පැවතුනේ පුදුමාකාර ප්රසන්න පෙනුමකි. ශාන්තියකි !
උන් වහන්සේ කැලණිය දුම්රිය ස්ථානයෙන් බැස යන තුරුම මා උන් වහන්සේ දිහා ඇසි පිය නොහෙළා බලා සිටියා යැයි වැටහුණේ එවිටය. කිසිදු දිනෙක එතරම් ශාන්තියක් මා සිතට දැනී නොමැත.
ලියා එව්වේ - තරුනිසළයි (http://gsdesilva.blogspot.com/)
ඉදිරි පස අසුනේ මට මුහුණලා සිටියේ තම දෑස් බිමට නැඹුරු කර ගත් පැවිද්දෙකි. තැන් තැන් වල අණ්ඩ දමා තිබුණු සිවුරත්, විවර්ණ වුණු කුඩයත්, පාවහන් පවා නොපැලඳ සිටි උන්වහන්සේගේ මුහුණින් විහිදුනේ පුදුමාකාර කාන්තියකි. මුළු ශරීරයෙන්ම අමුතුම දිස්නයක් විහිදුණි. දකිනාවුනගේ නෙත් සිත් ආකර්ශණය කර ගත් ඒ රුව තුල පැවතුනේ පුදුමාකාර ප්රසන්න පෙනුමකි. ශාන්තියකි !
උන් වහන්සේ කැලණිය දුම්රිය ස්ථානයෙන් බැස යන තුරුම මා උන් වහන්සේ දිහා ඇසි පිය නොහෙළා බලා සිටියා යැයි වැටහුණේ එවිටය. කිසිදු දිනෙක එතරම් ශාන්තියක් මා සිතට දැනී නොමැත.
ලියා එව්වේ - තරුනිසළයි (http://gsdesilva.blogspot.com/)
Friday, September 21, 2012
වනලැහැබ අසබඩ විල්තෙර
සඳවතිය සිල්ගත් රැයක වන ලැහැබක් අසබඩ විල් තීරයක තනිවුනෙමි.
චන්ද්රකාන්තියෙන් ආලෝකමත් වන ලැහැබ නෙක දසුන් මවයි. වන මෘගයින් නිදනා හෝරාවේ මුවන් සාවුන් විල් තීරයේ වැතිර සඳ එළිය ස්නානය කලෝය.
ස්වර්ණ හංසයින් විල්දිය මත පිහිනා සතුටු වෙති. රුදුරු යැයි සම්මත වන මෘගයින්ද නිසල හොරාවේ වැඳිරියන් හා රමණයේ යෙදෙන සර්පයෙකුද විල්තෙරෙහි සතුටු වන සිව්පාවුන්ට සමච්චල් කරද්දී සාවුන් මුවන් අසරණව බලා සිටියෝය. ඒ දර්ශණය සිව්පාවන්ට විකාරයක් වුවා සේම අප්රිය ජනක විය.
රැය ගෙවා දමමින් සඳවතිය වියැකෙද්දි, අවිහිංසක සිව්පාවුන් වන ලැහැබේ සැඟවී ගත්තේය. වන මෘගයින් විල් තෙරට බට කල වැඳිරියන් පලා යත්ම, මාන බලමින් සිටි උකුස්සෙකු සර්පසා ඉලක්කර කර ඊයේ වේගයෙන් විල්තෙරට පහත් විය.
ලියා එව්වේ - නිෂානි
Wednesday, September 19, 2012
අපේ ආදරය
අදුරු මගෙ සිත් අහසම
එලිය කලා ඔබ නොසිතුව විලසට
දහසක් සුන්දර හීන ගොඩක් මැද
අපෙ ලොව තනන්න පැතුම් පතමි මම
නොදකින මුත් ඔය රුව මා නිතරම
සිතින් ඔබේ ලග තමයි සෑමවිට
ඉදහිටලා හෝ හමුවන විට අප
දවස ගෙවෙනවා පුදුමයි නොදැනිම
මා කියනා ලද බොලද වදන් ගැන
ඔබ හිනැහීලා විහිලු කරන විට
දුකින් මනෙතු තෙමෙනා විට හනිකට
මා සනසන හැටි කොතරම් සොදුරුද
ආවත් බාධක කොතරම් අපහට
දරා ගනිමු අපි ආදරෙ හින්දම
ආලය වෙනුවෙන් හැම දුක් විදිනට
පුලුවන් බව පෙන්වමු අපි ලෝකෙට
කලකට පසු ඔබ මා හමුවට එන
දිනය ලගයි අතැගිලි ගනිනෙමි මම
ඔබේ අතින් අල්ලාගෙන එදිනට
දලදා වදින්න යමු අපි දෙන්නම
ලියා එව්වේ - චතූ
එලිය කලා ඔබ නොසිතුව විලසට
දහසක් සුන්දර හීන ගොඩක් මැද
අපෙ ලොව තනන්න පැතුම් පතමි මම
නොදකින මුත් ඔය රුව මා නිතරම
සිතින් ඔබේ ලග තමයි සෑමවිට
ඉදහිටලා හෝ හමුවන විට අප
දවස ගෙවෙනවා පුදුමයි නොදැනිම
මා කියනා ලද බොලද වදන් ගැන
ඔබ හිනැහීලා විහිලු කරන විට
දුකින් මනෙතු තෙමෙනා විට හනිකට
මා සනසන හැටි කොතරම් සොදුරුද
ආවත් බාධක කොතරම් අපහට
දරා ගනිමු අපි ආදරෙ හින්දම
ආලය වෙනුවෙන් හැම දුක් විදිනට
පුලුවන් බව පෙන්වමු අපි ලෝකෙට
කලකට පසු ඔබ මා හමුවට එන
දිනය ලගයි අතැගිලි ගනිනෙමි මම
ඔබේ අතින් අල්ලාගෙන එදිනට
දලදා වදින්න යමු අපි දෙන්නම
ලියා එව්වේ - චතූ
Subscribe to:
Posts (Atom)