මොනවහරි ලියවෙන්න නං, ඒකට උත්ප්රේරකයක් තියෙන්න ඕනෙ.
මුලින් මගේ ක්රෂ් එක (ට්රයි එක). ඒක (එක්තරා ආකාරයක) ලව් එකක් නොවුනට...
මාරයි ඕයි!!
ඊට පස්සෙ මේ ඉලව් ලව් එක. ලව් එකට වඩා ක්රෂ් එක මරු. ක්රෂ් එකකට ට්රයි කරන කාලෙ මාර ෆන්.
ආදර් හම්බුනාට පස්සෙ අනාගතේ ගැන ප්ලෑන්. සිහින ලෝක. නිර්වින්දන...
අවුරුද්දක් ආදරය කරල ඒක නැතිවුනාට පස්සෙ, අවුරුද්දක හිස් අවකාශයක් ඇතිවෙලා කාලයයි, අවකාශයයි අතරෙ හිර වෙනව. මුකුත් ගැන හිතාගන්න බැරිව අසරණ වෙනව. මචං, මම උත්ප්රේරකයක් හොයනව. කෙල්ලෙක්. ආපහු ආදරේ කරන්න.
“උඹ නං කවදාවත් හැදෙන එකෙක් නෙවෙයි බං. උඹ ආයෙ හදන්නෙ අමාරුවෙ වැටිල පිස්සෙක් වෙන්න.”
ඌ එහෙම කියල මුහුද පැත්තට ගලක් පා කරා.
ලියා එව්වේ - සුපුන් සුදාරක (http://blog.sudaraka.com)